Οικοχωριό, Οικοκοινότητα: Έσοδα;

Συνεχίζοντας την κουβέντα για το Οικοχωριό ή την Αγροτική, Αστική, ή Περιαστική Οικοκοινότητα που θα θέλαμε να δημιουργήσουμε, μερικές επισημάνσεις για τις δυνατότητες εργασίας, πιθανά έσοδα:

  • Παραγωγή: δε σημαίνει μόνο αγροτική παραγωγή, η οποία έτσι κι αλλιώς μπορεί να είναι τρελλά αυτοματοποιημένη και στημένη με τρόπο ώστε να μη σου βγαίνει η μέση, π.χ. υπερυψωμένα παρτέρια, μανιτάρια, υδροπονία, κ.ά., αλλά σημαίνει και παραγωγή του σημαντικότερου αγαθού όλων: της Ενέργειας.
  • Μεταποίηση: Υπάρχουν άπειρα πράγματα που μπορεί να κάνει μια παρέα ανθρώπων, από κουλουράκια και ψωμί και αποξήρανση λαχανικών και βοτάνων, μέχρι ταινίες, μουσική, έπιπλα ή και συσκευές. Προτείνω να γκουγκλάρετε «Digital Fabrication» και «Design Global, Manufacture Local» και θα δείτε ότι είναι πραγματικά άπειρες οι δυνατότητες.
  • Ότι παράγεις/μεταποιείς μπορείς να το διαθέτεις στην τοπική και όχι μόνο αγορά, για να έχεις και χρήματα, να πας και τη βόλτα σου και το ταξίδι σου.
  • Ένα τέτοιο εγχείρημα είναι πρότυπο και θα μπορούσε να παρέχει άπειρες υπηρεσίες, κυρίως στην εκπαίδευση.

Ενδεικτικοί σύνδεσμοι:
TAMERA, Portugal: https://www.tamera.org/index.html
ZEGG, Germany: https://www.zegg.de/el/
GEN, Global Ecovillage Network: https://ecovillage.org/

Share

Η Κλιματική Αλλαγή και το φαινόμενο της Πεταλούδας

Την Κλιματική Αλλαγή μπορούμε να τη φανταζόμαστε σα μία σβούρα που έχει αρχίσει να χάνει ισορροπία, μετά από πολλή ώρα που γύρναγε σχετικά ομαλά.
Είναι ένα Χαοτικό σύστημα* το οποίο αποσταθεροποιούμε συνεχώς από την αρχή της Βιομηχανικής Επανάστασης. Εισάγουμε ήδη από τότε μυριάδες παράγοντες στο Οικοσύστημα, για την επιρροή των οποίων δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα και συνεχίζουμε κάθε χρόνο και περισσότερο. Έχουμε ακούσει για το φαινόμενο της Πεταλούδας.
Έτσι λοιπόν, όταν λέμε ότι ανεβαίνει η θερμοκρασία, δε σημαίνει ότι αυτό είναι μια ομοιόμορφη διαδικασία, ότι σήμερα θα πρέπει να είναι 1 βαθμό πάνω από πέρσι, παντού, σε όλον τον πλανήτη. Το αντίθετο, υπάρχει αστάθεια που κάπου μπορεί να φέρει παγετώνες και αλλού 10 βαθμούς περισσότερους.
Ούτε το μεγαλύτερο πρόβλημα μας θα είναι η άνοδος της στάθμης των ωκεανών.
Ας μη συζητήσουμε καλύτερα τα πραγματικά κακά σενάρια καλοκαιριάτικα 😉
 
* Χαοτικό με την έννοια της αποδεδειγμένης μαθηματικής θεωρίας του Χάους, όπου μικρές μεταβολές σε επιμέρους μεταβλητές, παράγουν μεγάλες αλλαγές στα συστήματα.
Share

Τέλος της Μητρόπολης, αρχή της Κοινότητας

Καλό θα ήταν να ετοιμαζόμαστε να φύγουμε σιγά σιγά από την αβίωτη, επικίνδυνη, σε παρακμή, Μητρόπολη. Ήταν ένα κατασκεύασμα της βιομηχανικής εποχής, όταν ο καπιταλισμός χρειάστηκε εργάτες-δούλους για τα εργοστάσιά του και είναι ήδη νεκρό.
Σας ακούω να λέτε: «Μα αφού η αστικοποίηση συνεχίζεται και μάλιστα επιταχυνόμενη!». Απαντώ με μία λέξη: Αδράνεια.
Πρώτο, η Μητρόπολη δεν χρειάζεται πλέον, γιατί δε χρειάζονται οι άνθρωποι στις «δουλειές».
Ούτε οι βιομηχανίες χρειάζονται πια πολλούς ανθρώπους, έχουν ρομπότ και θα έχουν πολύ περισσότερα, ούτε οι υπηρεσίες, τα γραφεία, που θα ψηφιοποιηθούν ακόμη πολύ περισσότερο.
Δεύτερο, οικολογικά αλλά και οικονομικά, μιας και η Οικονομία είναι ΥΠΟΣΥΣΤΗΜΑ της Οικολογίας, κάτι που ξεχνάμε, η Μητρόπολη είναι μη βιώσιμη, κάτι που γίνεται ολοφάνερο σε περίοδο κρίσης, όταν οι άνθρωποι υποφέρουν πολύ, σε αντίθεση με τους ανθρώπους στη γη, ή σε χωριά και μικρές πόλεις κοντά στη γη.
 

Να πάμε στη Γη λοιπόν, αλλά ομαδικά, σε ήδη σχεδιασμένες Οικοκοινότητες. Όχι βιαστικά και εξαρτώμενες/οι από την οικονομία της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, αλλά με γνώσεις ώστε να εφαρμόσουμε άμεσα, κατά το μέγιστο δυνατό, Τοπικοποιημένη Οικονομία Ανθρώπινης Κλίμακας (Human Scale Economics).

Λέξεις Κλειδιά: Φυσική δόμηση, Off Grid, Sustainability, Resilience, Transition, Βιωσιμότητα, Τοπικοποίηση στην παραγωγή και κατανάλωση Ενέργειας, αγαθών και υπηρεσιών, DG-ML Design Global – Manufacture Local, Open Source Appropriate Technology, τροφοδάση (food forests), φυσική καλλιέργεια, πολυκαλλιέργεια, περμακουλτούρα, Το Μικρό είναι Όμορφο, Κυκλική Οικονομία, Μη Βίαιη Επικοινωνία κλπ.

Για να μην πάμε στη Γη σαν άσχετες/οι, να μιζεριάσουμε και να γυρίσουμε πίσω με την ουρά στα σκέλια, πριν πάμε, πρέπει να Εκπαιδευτούμε σε δεξιότητες με τις οποίες θα καλύπτουμε σαν κοινότητα ένα μεγάλο μέρος από τις Βασικές Ανθρώπινες Ανάγκες μας, ώστε να έχουμε ευζωϊα, να δημιουργήσουμε και να ΕΙΜΑΣΤΕ κοινότητα. Κι αυτό χρειάζεται ανθρώπους αφοσιωμένους/ες με full time απασχόληση, όχι απλά εθελοντικές ομάδες των 2 ωρών την εβδομάδα ή το μήνα.
Αυτό προωθώ από το 2010, με κουβέντες, με ομιλίες, με βιωματικά εργαστήρια και κατασκευές, με το site από το ’11 με τον (λίγο προβοκατόρικο) τίτλο  Αστική Οικοκοινότητα και την ανάλογη ομάδα στο FB facebook.com/groups/astoiko/ . Λίγο αργότερα, για να βάλω λίγο πιο τεχνικά θέματα, δημιούργησα την ομάδα The 3rd way.
Πιο πρόσφατα, το ’15, για να προωθήσω τις έννοιες της Μετάβασης και της Περμακουλτούρας δημιούργησα το Permaculture.top & το UFiT Urban Flat in Transition
και τον τελευταίο καιρό ’16 & ’17 συμμετέχω και στην unaVision Greece, στη Συμμαχία των Κοινών και ξεκινήσαμε μαζί με άλλους ανθρώπους την Πρωτοβουλία για Σπόρους Ανοικτού Κώδικα.
 
Γι’ αυτό δημιουργήσαμε Ομάδα Μετάβασης, γι’ αυτό κάνω τα εργαστήρια, γι’ αυτό πάω από δω κι από κει, συχνά δωρεάν, ακόμη και πληρώνοντας, άλλοτε με επιτυχία, άλλοτε όχι, σε φεστιβάλ και οικοκοινότητες. Για να μιλήσω και να ακούσω, να διδάξω και να διδαχθώ, να συντονίσω και να συντονιστώ με ομάδες ανθρώπων, για να μάθω, να απολαύσω, να απογοητευτώ, να ενθουσιαστώ.
 
Για να την κάνουμε σιγά σιγά από τη Μόρντορ και να πάμε στη Γη, ήδη εκπαιδευμένες/οι. Όχι σα μάρτυρες σε έναν ατέλειωτο μόχθο, δούλες/οι σε δουλειά-δουλεία, αλλά σαν όντα Μέσα στη Ροή, μέσα στο Οικοσύστημα, χαρούμενες/οι παρατηρητές/ήτριες και δημιουργοί, καλλιτέχνες/ιδες της Πραγματικής Ζωής.
 
~ Γιώργος Θεοδωράκης, 19/6/2017
Share

Ομαλή Μετάβαση, όχι ανώμαλη προσγείωση

Μόνο ότι γίνεται με την καρδιά, χωρίς βία, είναι Μετάβαση
Υπάρχουμε άνθρωποι 40, 50, 60 και 70+ χρόνων, και ξέρω προσωπικά όχι λίγες/ους, που θα φύγουμε μαζικά από τις Μητροπόλεις για να ζήσουμε σε Οικοκοινότητες, σε χωριά ή σε μικρές πόλεις στην επαρχία τα επόμενα χρόνια, απλά γιατί οι Μητροπόλεις (θα?) είναι μη βιώσιμες.

Οι περισσότερες/οι από εμάς δεν έχουμε «δουλέψει» (τι λέξη κι αυτή, κατ’ευθείαν από το «δούλος») ποτέ στην γη και δεν υπάρχει απολύτως καμμία περίπτωση να κάνουμε τυπική αγροτική εργασία 365 μέρες το χρόνο, με την έννοια της βιομηχανικής, ακόμα και βιολογικής, εμπορικής γεωργίας, με την «παραδοσιακή» δηλαδή, των τελευταίων γενεών, έννοια.

Το να κάνουμε μανιταροκαλλιέργεια ή βιολογική υδροπονία όμως, που μπορεί να είναι 90% αυτοματοποιημένες, είναι μια λύση για άμεση παραγωγή τροφής και εισοδήματος, που μάλιστα δεν εξαρτάται από την ποιότητα του χώματος. Το να στήσουμε υπερυψωμένα παρτέρια για τις καλλιέργειές μας για να μην πάθουμε λουμπάγκο το πρώτο μισάωρο, είναι μία άλλη δυνατότητα. Όπως επίσης η μεταποίηση και η πώληση από εμάς των αγροτικών προϊόντων που θα παράγουμε.

Το να στήσουμε ένα MakerSpace – FabLab με 3d printers & CNC routers – cutters και όχι μόνο και να φτιάχνουμε έπιπλα, ρούχα, χρηστικά και άλλα αντικείμενα, ανταλλακτικά για τις συσκευές που χαλάνε και όλα αυτά με ένα λάπτοπ (αλλά και πάρα πολλή δουλειά για να εκπαιδευτούμε), είναι άλλη μία δυνατότητα.

Το να στήσουμε έναν Ενεργειακό Συνεταιρισμό στην περιοχή εκμεταλλευόμενοι π.χ. τις ταράτσες των σπιτιών της περιοχής, τις αποθήκες κλπ και όχι τα χωράφια, να απαλλαγούμε από τα ορυκτά καύσιμα, να μη φεύγουν χρήματα έξω από την κοινότητα και, ταυτόχρονα να βγάζουμε και ένα μεροκάματο από τη συντήρηση του δικτύου, είναι μια άλλη δυνατότητα.
 
Και βέβαια αν είμαστε web designers, ψυχολόγες, οδηγίνες νταλικών, δικηγόροι, γιατροί ή φυσιοθεραπεύτριες, αν το προτιμάμε, εννοείται ότι θα πάμε στην πόλη δίπλα μας να εργαστούμε, ή θα εργαστούμε και από το δίκτυο, μέχρι όλες μας οι ανάγκες να καλύπτονται αλλιώς, πιθανόν να θέλουμε να επανεκπαιδευτούμε και να κάνουμε φυσική δόμηση, καλλιέργειες, 3d design ή ότι άλλο.
Δυνατότητες και δεξιότητες χιλιάδες, όσες και οι άνθρωποι που θα φύγουμε.

sustrares-openspace-01Δεν θέλω να γίνω κομάντο, θέλω να έχω ευζωϊα, με την Επικούρεια έννοια, όχι με την καπιταλιστική καταναλωτική μανία. Θέλω να απεμπλακώ από το κυνήγι του χρήματος, να καλύπτω ένα μεγάλο μέρος των αναγκών μου τοπικά, στην κοινότητα. Βήμα βήμα, σε Μετάβαση από τον ένα τρόπο ζωής στον άλλο. Χωρίς βία.

Όταν υπάρχουν άλλοι τρόποι, η αυτοθυσία, η προσπάθεια για την προσπάθεια, η αυτοτιμωρία τελικά, δεν είναι Μετάβαση. Όταν κάτι γίνεται με την καρδιά, με το χαμόγελο, ακόμη κι αν περιέχει μόχθο, τότε και μόνο τότε είναι Μετάβαση. Για μένα αρκεί η πορεία μου να στοχεύει και πραγματώνει, όσο είναι δυνατόν, χωρίς βία, τη Φροντίδα για τη Γη, για τον Άνθρωπο, για το Μέλλον και των δύο.

Και για να γίνουν όλα αυτά, δεν πρέπει να είσαι ούτε με λουμπάγκο κάθε 3 μήνες, ούτε στον τάφο, όπως ο Κώστας Εφήμερος. Για να έχεις δύναμη να φροντίσεις άλλες/ους ανθρώπους, τη γη, την κλιματική αλλαγή, το σπόρο, τους πρόσφυγες, το παιδί σου, τη μάνα σου, πρέπει να έχεις φροντίσει πρώτα εσένα. Μη βία ΚΑΙ προς τον εαυτό μας!
———————————–
Μόνο ότι γίνεται με την καρδιά, χωρίς βία, είναι Μετάβαση
———————————–
Στις φωτογραφίες της σελίδας, λίγα από τα χιλιάδες πράγματα που μπορείς να κάνεις και να είναι συμπεριληπτικά, να μην απορρίπτουν ανθρώπους αδύναμους, αλλά να τους/τις ενσωματώνουν στην κοινότητα.

~ Γιώργος Θεοδωράκης, 17/6/2017

Share